سکوت بند گسسته است ،

 

 

کنار دره ، درخت شکوه پیکر بیدی .

 

 

در آسمان شفق رنگ ، عبور ابر سفیدی ،

 

 

نسیم در رگ هر برگ میدود خاموش.

 

 

نشسته در پس هر صخره وحشتی به کمین ،

 

 

کشیده از پس یک سنگ سوسماری سر.

 

 

ز خوف دره خاموش نهفته بنیش پیکر ،

 

 

به راه می نگرد سرد ، خشک ، تلخ  ، غمگین.

 

 

کشیده چشم به هر گوشه نقش چشمه وهم ،

 

 

ز هر شکاف تن کوه ، خزیده بیرون ماری.

 

 

به خشم از پس هر سنگ ، کشیده خنجر خاری ،

 

 

غروب پر زده از کوه.

 

 

به چشم گم شده تصویر راه ورهگذر ،

 

 

غمی بزرگ ، پر از وهم به سخره سار نشسته است ،

 

 

دون دره تاریک...

 

 

 

سکوت بند گسسته است.

 

 

 

 

 

 

ღ خط خطي شده ღ توسط ღعاشق تنهاღ| |